Γιατί χρειάζεται η Ευρωπαϊκή Ένωση μια νέα στρατηγική για τα δικαιώματα των ατόμων με αναπηρία;
Παρ' όλες τις προσπάθειες, τα άτομα με αναπηρία εξακολουθούν να διατρέχουν υψηλότερο κίνδυνο φτώχειας και κοινωνικού αποκλεισμού απ' ό,τι τα άτομα χωρίς αναπηρία. Η πρόσβαση στην υγειονομική περίθαλψη, στη διά βίου μάθηση, στην απασχόληση και στις δραστηριότητες ελεύθερου χρόνου εξακολουθεί να είναι δύσκολη, η συμμετοχή στην πολιτική ζωή είναι περιορισμένη και τα άτομα με αναπηρία εξακολουθούν να υφίστανται διακρίσεις. Eπιπλέον, η πανδημία της COVID-19 έχει επιδεινώσει τις υπάρχουσες ανισότητες.
Κατά την τελευταία δεκαετία, η ευρωπαϊκή στρατηγική για την αναπηρία 2010-2020 ανέδειξε την υποστήριξη των ατόμων με αναπηρία σε υψηλή προτεραιότητα και επέφερε βελτίωση στους τομείς της προσβασιμότητας, της ευαισθητοποίησης, της εκπαίδευσης και της κατάρτισης, της κοινωνικής προστασίας και της υγείας, μεταξύ άλλων. Σύμφωνα με τη Συνθήκη για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης και τον Χάρτη των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης, που θεωρούν την ισότητα και τη μη διακριτική μεταχείριση ως ακρογωνιαίους λίθους των ενωσιακών πολιτικών, η στρατηγική αποτέλεσε το κύριο μέσο για την εφαρμογή από την Ευρωπαϊκή Ένωση της Σύμβασης των Ηνωμένων Εθνών για τα δικαιώματα των ατόμων με αναπηρία UNCRPD), στην οποία είναι συμβαλλόμενα μέρη τόσο η Ευρωπαϊκή Ένωση όσο και όλα τα κράτη μέλη της ΕΕ.
Διαβάστε ολόκληρο το ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ στο σύνδεσμο που ακολουθεί : https://ec.europa.eu/commission/presscorner/api/files/document/print/el/qanda_21_813/QANDA_21_813_EL.pdf